wyrabiać

wyrabiać
wyrabiać I {{/stl_13}}{{stl_8}}cz. ndk VIIIa, wyrabiaćam, wyrabiaća, wyrabiaćają, wyrabiaćany {{/stl_8}}– wyrobić {{/stl_13}}{{stl_8}}dk VIIb, wyrabiaćbię, wyrabiaćbi, wyrabiaćrób, wyrabiaćbiony {{/stl_8}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}1. {{/stl_12}}{{stl_7}}'trenując, ćwicząc, pracując nad czymś, oddziałując wychowawczo na kogoś, poddając kogoś lub siebie próbom, udoskonalać, wykształcać coś; wypracowywać': {{/stl_7}}{{stl_10}}Wyrabiać wolę, gust, cierpliwość. Wyrabiać w kimś przedsiębiorczość, poczucie odpowiedzialności. Wyrobił sobie własny styl. Wyrobione pismo. Wyrobiony gust. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}2. {{/stl_12}}{{stl_7}}'czyniąc starania, zabiegi, osiągać, zdobywać, uzyskiwać coś dla siebie lub dla kogoś': {{/stl_7}}{{stl_10}}Wyrobić sobie znajomości. Wyrobić sobie koncesję na sprzedaż alkoholu. Wyrobić komuś licencję na produkcję pasz. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}3. {{/stl_12}}{{stl_7}}'gnieść, mieszać itp. do uzyskania odpowiedniej konsystencji, spoistości': {{/stl_7}}{{stl_10}}Wyrabiać ciasto, glinę. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}\ {{stl_20}}
{{/stl_20}}wyrabiać II {{/stl_13}}{{stl_8}}cz. ndk VIIIa {{/stl_8}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}1. {{/stl_12}}{{stl_7}}'zajmować się produkcją czegoś, wytwarzać coś z określonego surowca; produkować': {{/stl_7}}{{stl_10}}Wyrabiać figurki z porcelany. Wyrabiać paski ze skóry. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}2. {{/stl_12}}{{stl_7}}'robić coś niestosownego, dokuczliwego; rozrabiać, wyprawiać, wyczyniać': {{/stl_7}}{{stl_10}}Co te dzieci tam wyrabiają?{{/stl_10}}{{stl_18}}ZOB. {{/stl_18}}{{stl_10}}cuda wyrabiać [wyczyniać, wyprawiać] {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

См. также в других словарях:

  • wyrabiać — cuda zob. cud 5 …   Słownik frazeologiczny

  • wyrabiać — ndk I, wyrabiaćam, wyrabiaćasz, wyrabiaćają, wyrabiaćaj, wyrabiaćał, wyrabiaćany 1. forma ndk czas. wyrobić (p.) 2. «pozwalać sobie na coś, na wiele; dokazywać, wyprawiać» Co wy tu wyrabiacie? wyrabiać się 1. forma ndk czas. wyrobić się (p.) 2.… …   Słownik języka polskiego

  • wyrabiać się — I – wyrobić się {{/stl 13}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} osiągać stadium doskonałości, dojrzałości; rozwijać się, kształtować się : {{/stl 7}}{{stl 10}}Wyrobiło się w kimś poczucie odpowiedzialności. {{/stl 10}}{{stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • wyrabiać się — 1) Być w stanie lub zdołać coś zrobić, zwłaszcza na czas Eng. To be able or to manage to do something, especially on time; to succeed 2) Zdobywać doświadczenie lub umiejętności Eng. To gain experience or skill …   Słownik Polskiego slangu

  • cuda wyrabiać [wyczyniać; wyprawiać] — {{/stl 13}}{{stl 7}} robić coś bardzo dziwnego, niesłychanego, bulwersującego : {{/stl 7}}{{stl 10}}Cuda z nią wyrabiali w klinice. Wystarczyło go spuścić z oka i już cuda wyprawiał. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • nie wyrabiać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, nie wyrabiaćam, nie wyrabiaća, nie wyrabiaćają {{/stl 8}}– nie wyrobić {{/stl 13}}{{stl 8}}dk VIIb, nie wyrabiaćbię, nie wyrabiaćbi, nie wyrabiaćrób, pot. {{/stl 8}}{{stl 7}} nie dawać sobie rady z czymś, nie… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • wyrobić — dk VIa, wyrobićbię, wyrobićbisz, wyrobićrób, wyrobićbił, wyrobićbiony wyrabiać ndk I, wyrobićam, wyrobićasz, wyrobićają, wyrobićaj, wyrobićał, wyrobićany 1. częściej ndk «wykonywać coś (stale i masowo) z określonego surowca; wytwarzać z danego… …   Słownik języka polskiego

  • wdrażać — ndk I, wdrażaćam, wdrażaćasz, wdrażaćają, wdrażaćaj, wdrażaćał, wdrażaćany wdrożyć dk VIb, wdrażaćżę, wdrażaćżysz, wdroż a. wdróż, wdrażaćżył, wdrażaćżony 1. «ćwiczeniem wyrabiać w kimś jakąś umiejętność, sprawność, zaprawiać kogoś do czegoś;… …   Słownik języka polskiego

  • umuzykalniać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, umuzykalniaćam, umuzykalniaća, umuzykalniaćają, umuzykalniaćany {{/stl 8}}– umuzykalnić {{/stl 13}}{{stl 8}}dk VIIb, umuzykalniaćnię, umuzykalniaćni, umuzykalniaćnij, umuzykalniaćniony {{/stl 8}}{{stl 7}}… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • cud — 1. pot. Cuda niewidy, wianki «o czymś (rzekomo) niezwykłym, rzadko spotykanym; także: o czymś niezrozumiałym, dziwacznym»: (...) zostaje zatrzymany przez patrol MO, oskarżony o cuda niewidy, usunięty z partii (...). P. Kuncewicz, Agonia. 2. pot.… …   Słownik frazeologiczny


Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»